Sikorka uboga, szarytka:

Sikora uboga, szarytka (Parus palustris) (Parus palustris)

Długość ciała: ok. 13 cm.
Waga: 10-13 g.
Długość życia: do 10 lat?
Odgłos: "spici dededet sisistje", "jift jift jift, djep djep djep"*5
Opis: czarna czapka na głowie, a grzbiet szary; białe policzki. Bardzo podobna, i często mylona, z sikorą czarnogłówką. Skrzydła jednolicie szarobrązowe, czarny podbródek w kształcie klina.

Szarytka należy do rodziny sikor.
Sikora uboga zamieszkuje całą Europę aż do Uralu oraz południowe wybrzeża Półwyspu Skandynawskiego, Azję Wschodnią. W Polsce występuje na terenie całego kraju poza wysokimi partiami gór. Sikorka uboga zamieszkuje lasy liściaste i mieszane, zwłaszcza dębowe i brzozowe ze starodrzewiem, najchętniej podmokłe.

Szarytki są gatunkiem osiadłym. Zimą tworzą małe monopłciowe stada lub przyłączają się do stad innych sikor czy kowalików. Sikorki ubogie nie odwiedzają karmników.

Sikorki ubogie żywią się owadami i ich jajami, nasionami.

Sikory ubogie objęte są ścisłą ochroną gatunkową.

GNIAZDO SIKORY UBOGIEJ:

Budka, skrzynka lęgowa dla sikorki Sikora uboga zakłada gniazdo w samodzielnie wykutej dziupli w spróchniałym drzewie o otworze wejściowym 2,5-3 cm i głębokości ok. 20 cm, w dziuplach z wąskim wejściem, różne zakamarki, a także bardzo rzadko budki lęgowe w typie A1, wieszanej na wysokości od 50 cm do maksymalnie 2 metrów wysokości. Gniazdo sikorki wyściełane jest mchem, suchą trwą, w środku piórami, siercią, wełną, włosiem. Samica sikory ubogiej składa od 7 do 10 białych w czerwone kropki jaj, które wysiaduje przez 2 tygodnie. Młode opuszczają gniazdo po niecałych 3 tygodniach. Pary szarytek są monogamiczne, łączą się na całe życie. Sikory ubogie zmieniają gniazdo co 2 lata. Lęg: kwiecień i maj.

Odległość między budkami powinna wynosić minimum 20-30 metrów.

Tereny lęgowe sikory ubogiej obejmują obszar całego kraju.

Bardzo ważnej jest czyszczenie budek lęgowych zajmowanych przez sikorki jesienią, gdyż ich gniazda są siedliskiem ogromnej ilości pasożytów. Dzięki czemu usuwamy naniesiony przez nie materiał gniazdowy wraz z pasożytami. Dobrze jest także sparzyć budkę przed ponownym jej powieszeniem. Mroźna zima także zabija pasożyty w budce, pod warunkiem, że materiał gniazdowy zostanie usunięty. Z powodu pasożytów skrzynki lęgowe dla sikorek powinny nie posiadać szczelnego dna, gdyż dzięki temu pasożyty są bez ingerencji człowieka usuwane z budki lęgowej.






Bibliografia:

1. Polityka, nr 5 (2690), 31 stycznia 2009
2. R. Graczyk, Ochrona ptaków i nietoperzy w lasach, PWRiL 1992
3. D. Singer, Ptaki w parku i w ogrodze, Multico 1993
4. D. Graszka-Petrykowski, Ptaki, Profesjonalny przewodnik dla początkujących obserwatorów, KDC 2005
5. J. Sokołowski, Ptaki Polski - Atlas, WSiP 1979
6. Wikipedia
7. J. Sokołowki, Tajemnice ptaków, Nasza Księgarnia 1980
8. A. G. Kruszewicz, Ptaki Polski, Multico Oficyna Wydawnicza, 2008
9. Forum Przyrodnicze "Bocian"


© 2007-2016 by 1408  |   Mapa strony