Włochatka, Sowa włochata (Aegolius funereus)

Włochatka, Sowa włochata:

Włochatka, Sowa włochata (Aegolius funereus) (Aegolius funereus)

Długość ciała: ok. 25 cm.
Waga: 90-190 g.
Długość życia:
Odgłos: "dududu, głu ug wawawa"*5
Opis:

Włochatka należy do rodziny puszczykowatych.
Sowa włochata zamieszkuje środkową i północną Europę, południowa część Azji Północnej, południowa część Kanady. W Polsce występuje niezbyt licznie na terenie całego kraju. Zamieszkuje głównie lasy iglaste - bory sosnowe, jodłowe lub świerkowe, a także lasy mieszane z buczyną, w okolicach zbiorników wodnych lub pól, gdzie ma swoje miejsce żerowania.

Włochatki są gatunkiem częściowo osiadłym. Młode osobniki wędrują; ich wędrówki przypadają na marzec-kwiecień i wrzesień-listopad, co jest związane z poszukiwaniem przez nich miejsc lęgowych.

Sowy włochate żywią się gryzoniami (myszami, nornikami i nornicami), drobnymi ptakami i owadami. Polują tylko w nocy.

Włochatki objęte są ścisłą ochroną gatunkową.

GNIAZDO WŁOCHATKI:

Budki i skrzynki lęgowe dla sów Sowa włochata gniazdo zakłada w dziupli. Samica sowy włochatej składa od 4 do 6 jaj, które wysiaduje przez miesiąc. Młode opuszczają gniazdo po 5 tygodniach. Przez kolejny miesiąc pozostają jeszcze pod opieką rodziców. Lęg: marzec.

Włochatka chętnie zajmuje budki lęgowe, wieszane na wysokości 5-7 metrów nad ziemią. Odległość między budkami powinna wynosić 500-1000 metrów. Umiejscowienie budki lęgowej dla włochatki powinno być co rocznie zmieniane, aby zapobiec plądrowaniu lęgu przez kuny, które zapamiętują miejsca, gdzie znalazły pokarm.

Terenem lęgowym włochatki są: Pomorze, wschodni kraniec Zachodniopomorskiego (Pojezierze Wałeckie, Równina Drawska), Pojezierze Krajeńskie, Dolina Gwdy, większa część Warmii i Mazur, północna część Podlasia, tereny górskie i dorzecze Odry Dolnośląskiego, tereny górskie Małopolski i Podkarpacia, Puszcza Świętokrzyska, Puszcza Sandomierska, Lasy Janowskie.

Ciekawostki:

"Ptaki drapieżne mają tak duże gałki oczne, że ledwie poruszają się w oczodołach. Dlatego żeby coś zobaczyć, muszą kręcić głową."9






Bibliografia:

1. Polityka, nr 5 (2690), 31 stycznia 2009
2. R. Graczyk, Ochrona ptaków i nietoperzy w lasach, PWRiL 1992
3. D. Singer, Ptaki w parku i w ogrodze, Multico 1993
4. D. Graszka-Petrykowski, Ptaki, Profesjonalny przewodnik dla początkujących obserwatorów, KDC 2005
5. J. Sokołowski, Ptaki Polski - Atlas, WSiP 1979
6. Wikipedia
7. J. Sokołowki, Tajemnice ptaków, Nasza Księgarnia 1980
8. A. G. Kruszewicz, Ptaki Polski, Multico Oficyna Wydawnicza, 2008
9. Angorka nr 14 (6 IV 2014), Tajemnice zwierząt


© 2007-2016 by 1408  |   Mapa strony