Jer, Zięba jer (Fringilla montifringilla)

Jer, Zięba jer:

Jer, Zięba jer (Fringilla montifringilla) (Fringilla montifringilla)

Długość ciała: ok. 14-17 cm.
Waga: ok. 22-27 g.
Długość życia:
Odgłos: "jerr kwek", 1
Opis: grzbiet i brzuch popielate; piersi, głowa, skrzydła i ogon czarne.

Jer należy do rodziny łuszczaków. Zamieszkują północną część Wysp Brytyjskich, Półwysep Skandynawski, Estonię i Kamczatkę; są to ptaki zamieszkujące tajgę. W Europie pojawiają się w okresie zimy, gdzie spędzają ten okres. W Polsce pojawiają się w okresie przelotów: od marca do maja i od września do listopada, choć niektóre osobniki u nas zimują.

Jery zamieszkują otwarte lasy iglaste i mieszane, grądy, górskie brzeziny, zadrzewienia. W czasie przelotów chętnie przebywają w lasach bukowych w pobliżu pól uprawnych.

Zięba jer w okresie lęgowym żywi się owadami i bezkręgowcami; natomiast w pozostałym okresie nasionami roślin (np. proso, słonecznik, konopia, rzepak, rzepik, kukurydza, buku), jagodami (jarzębina). W okresie zimy bardzo rzadko odwiedza karmniki dla ptaków, przede wszystkim dlatego, że jest bardzo płochliwa i szybko zostaje przegoniona przez wróble czy dzwońce.

GNIAZDO zięby jer:

[Uwaga: w Polsce zięby jer się nie lęgną; spędzają u nas tylko zimę. Poniższy opis ma charakter wyłącznie informacyjny].
Zięba jer gniazdo buduje na drzewie, w kształcie czarki z porostów, mchów, traw i korzonków. Umieszczone jest wysoko nad ziemią, w rozwidleniu gałęzi lub przy pniu. Samica składa od 3 do 8 zielonkawych jaj, które wysiaduje przez niecałe dwa tygodnie. Niedługo po usamodzielnieniu się młodych jery opuszczają gniazdo i odlatują na cieplejsze tereny, bardziej obfite w pożywienie.

Lęg: raz w roku; maj-lipiec.





Bibliografia:

1. Wikipedia
2. A. G. Kruszewicz, Ptaki Polski, Multico Oficyna Wydawnicza, 2008


© 2007-2016 by 1408  |   Mapa strony